அக்கரை பற்றிய அக்கறை

நிறம் by தாரிக் அஸீஸ்

(இந்தப் பதிவை வாசிக்க சுமார்  1 நிமிடமும் 38 செக்கன்களும் தேவைப்படும்.) [?]

காட்சி ஒன்று:

விடிகின்ற ஒவ்வொரு காலைப் பொழுதின் தொடக்கத்தின் முனையில், அவனால் தன்னைத் தவிர தன் சூழலில் வாழும் அனைவரும் ஏதோவொரு வகையில் அற்புதமாக இருக்கின்றனர் என அனுமானித்துக் கொள்கிறான்.

காலைத்தேநீரின் சுகந்தம் கூட அவன் உணர்வுகளைத் தொட துடித்துக் கொண்டு பறக்கும். ஆனால், பக்கத்து வீட்டிலுள்ளவர்களின் வாழ்க்கையின் அற்புதம், பக்கத்து ஊரிலுள்ள சொந்தக்காரரின் புதிய வாகனம் என அவனின் உணர்வுகளுக்குப் பொறாமையாய் நிறம் பூசிக் கொண்டிருக்கும்.

“என்ன வாழ்க்கைடா இது?” என்று வெறுத்துக் கொள்வான். அவனல்லாத அனைத்துமே அற்புதமான வாழ்வைக் கொண்டிருக்கிறதென நம்பிக் கொண்டு தன்னையே தொடர்ச்சியாக நொந்து கொள்வான்.

காலையில் நேநீரை மறந்தவன், தெருவால்க்கூட செல்லாத மனிதர்களைப் பற்றிய பொறாமையின் வழியில் திளைத்திருப்பான்.

காட்சி முற்றும். காட்சியின் பாத்திரத்திற்குள் உங்களையும் ஏதாவது ஒரு கணத்தில் பார்க்க முடிந்திருக்கலாம்.

otherside

யாருக்குத்தான் பிரச்சினைகள் இல்லை. பிரச்சினை இல்லாதவர்களுக்கும் சிலவேளைகளில் பிரச்சினைகள் இல்லாமலிருக்கிறதே என்ற பிரச்சினை இருக்கலாம். காலம் மாறிப்போச்சு!

அக்கரையில் தோன்றும் புல் பச்சையாகவே எப்போதும் எல்லோருக்கும் தோன்றுகிறது. தங்களின் பிரச்சினைகள் பற்றிய முறைப்பாடுகளோடு நின்றுவிட்டு, அக்கரையின் பச்சை நிறம் பற்றி புகழ்பாடுகின்ற படலம் தொடர்கிறது.

இங்கு உன் கரையில் உள்ள புற்கள் பச்சையாகி செழிப்பாகவிருக்க, நீ நீரூற்ற வேண்டும். அதைவிடுத்து, முறைப்பட்டுக் கொள்வதால் யாரும் உனக்காக நீருற்றப் போவதில்லை.

உன் வாழ்வின் பசுமையாக்கப்பட வேண்டிய…

View original post 186 more words